Broodkorst
Ze draait rondjes en rondjes. En gooit. Een discuswerper zou trots zijn. In dit geval is het haar opa. Hij knikt goedkeurend en geeft haar een nieuw stuk brood aan. De jas, veel te groot, veel te roze, raakt bijna … Continue reading
Ze draait rondjes en rondjes. En gooit. Een discuswerper zou trots zijn. In dit geval is het haar opa. Hij knikt goedkeurend en geeft haar een nieuw stuk brood aan. De jas, veel te groot, veel te roze, raakt bijna … Continue reading
Ze schieten elkaar kapot. Rollen over de grond weg. Bebloed. Geschaafd. Gewond. Maar dat deert ze niet. Ze praten zelfs tijdens het hele gebeuren. Oneliners vliegen gelijk op met de kogels. Een nieuwe scène wordt ruw onderbroken door een hand … Continue reading
Soms is schrijven niet de liefde van mijn leven. Dan vind ik het ronduit een etter. Een lastpak. Een gemeen wezen. Dat lege, witte scherm voor mijn ogen. De knipperende cursor. De letters die smekend aan mijn vingers liggen: ‘Vorm … Continue reading
Ik draag een t-shirt met mijn naam erop. De letters zijn zacht. Als ik met mijn vinger over een letter aai, moet ik dat neerwaarts doen om de kleur mooi te houden. Opwaarts is het blauw minder blauw. Ik aai … Continue reading
In alle herrie om me heen neemt de muziek mijn hart vast, rukt het uit mijn lijf en smijt het verderop. Ik ben nu hart-loos. Harteloos. Zonder hart. Dat dit niet klopt is meteen duidelijk. Ik moet deze noodzakelijke spier … Continue reading
Hij klopt op zijn zij. Op zijn bovenbenen, hamstrings en kont. Nu is het bovenlijf aan de beurt. Borst, armen en schouders. Deze kloppartij herhaalt hij twee keer. Dan draait hij zijn rug naar de man naast hem. Strenge ogen … Continue reading