Uit 't Copy van Clason

Category Archives: Er was eens

Naar de zon

De rode stoelen in de bus zijn bestemd voor ouderen én voor kinderen. Het bewijs dat het leven inderdaad een cirkel is en dat je uiteindelijk met de jeugd op hetzelfde punt staat. Zij aan het begin. Jij aan het … Continue reading

2 december 2018 Er was eens

Van de lucht

‘Ik word almaar dikker.’ ‘Ja dat zag ik al.’ ‘Vroeger kon je zeggen dat je zwanger was. Haha.’ ‘Haha.’ ‘Nu niet meer.’ ‘Nee, dat kan niet meer.’ ‘Maar goed. Daarom ga ik niet in de sauna. Geen zin in mijn … Continue reading

28 november 2018 Er was eens

De dames van de dinsdag

Lopendebandwerk. Stap, stap, stap….almaar sneller, ritmischer. De muur komt echter niet dichterbij, ondanks de meters die passeren. De vrouwen voor me kan ik hierdoor niet inhalen. Hun fysieke inspanning brengt ook hen geen centimeter dichter naar de muur. Naar waar … Continue reading

27 november 2018 Er was eens

Het elfje

Bijna struikel ik over een elfje. Ze komt tot mijn knieën en kijkt met waterige blik naar boven. Ze heeft haar mond een beetje open, zoals kinderen dat doen als ze altijd verkouden zijn, haar haar staat alle kanten op. … Continue reading

23 november 2018 Er was eens

Boomtoppen

De bomen zien me hier liggen, op de matras achter in de auto. ‘We waren in Den Haag. Bij de zee. Ik zwom niet’, fluister ik tegen ze. De bladeren en takken vervormen. Papa rijdt harder nu. Naast me ligt … Continue reading

21 november 2018 Er was eens

Het verwijt

Ik denk vaak dat als ik iets negeer, dat het dan vanzelf wel weer goed komt. Zo negeer ik al een lange tijd een almaar heviger borrelend gootsteenputje. Elke keer als ik iets omspoel of mijn handen was, pruttelt uit … Continue reading

16 november 2018 Er was eens

Stroomstoring

‘Een tosti dan?’ Ik schud mijn hoofd. ‘Kan ook niet.’ Hij kijkt om zich heen. Nu de koelkast niet zoemt en de automatische luchtventilatie ermee is opgehouden, valt me pas op hoe stil het in huis is. Zelfs buiten leek … Continue reading

6 november 2018 Er was eens

Twee zowaar

De ironie is dat ik nooit een bril nodig had. Ik was daar ook trots op, me bijna overal bevindend tussen de mensen met brillenglazen. Een onterechte trots natuurlijk. Hetzelfde als trots zijn op benen die onder je oksels beginnen. … Continue reading

30 oktober 2018 Er was eens

De handkus

Op het perron schuifel ik met veel mensen richting de roltrap. De rij wordt smaller. We moeten de trap op en er zijn haastige reizigers die wat beginnen te duwen. Ik probeer niet te veel na te denken over deze … Continue reading

26 oktober 2018 Er was eens

Prima

Links van het scherm kijkt zij naar mij zoals alleen een tweejarige kan kijken. Een onbedoelde selfie is het. Haar eerste. Nu bijna 14 jaar terug. Ik heb de foto een paar maanden geleden naast het scherm neergezet. Omdat ze … Continue reading

15 oktober 2018 Er was eens