De andere toeristen zijn heldhaftiger dan ik. Ze lopen met het grootste gemak de schijnbaar breekbare muren op. Ik blijf in de binnentuin. Samen met een muzikant die zachtjes op zijn gitaar tokkelt. Om bij het uitzicht te raken, moet … Continue reading
Je kunt er ineens door overvallen worden. Je denkt nog even: hoe kan dit, en waarom nu? Tot je je realiseert dat je neus een geur opving. Een die door je hersenen werd omgezet in beelden die je kwijt was. … Continue reading
Vier mannen. Achter de verkoopster. Ze kijken zwoel, zijn lichtjes bezweet en ze dragen halfopen shirts. Een heeft hem. Niet lichtjes, per ongeluk of uit protest. Nee deze is misschien zelfs met lak bespoten voor de shoot. Ik staar zo dat het … Continue reading
Ik verzamel madeliefjes. Op mijn schoot ligt een hele berg. Minutieus pak ik een bloemblaadje tussen mijn nagels en haal het eraf. Zachtjes mummel ik de bijpassende zinnen. Als de blaadjes op zijn, lach ik. Of somber ik. Afhankelijk van … Continue reading
Eerst is het de man die altijd zijn sleutels zoekt. Vertwijfeld staat hij bij zijn auto, keert zijn zakken binnenstebuiten. Hij zal ze uiteindelijk vinden, die sleutels, dat weet ik bijna zeker, want straks zal de auto weg zijn. Zoals … Continue reading
Ze houdt mijn beide handen vast als ik mijn hakken uitschop en neemt me – ik struikel – de woonkamer in. Daar lacht haar schoonmoeder mij breeduit toe en houdt in haar armen een klein bundeltje baby. Voordat ik het … Continue reading
Ik weet het nu zeker. Er fietst iemand achter me. Hij – natuurlijk is het een hij – probeert stilletjes mee te fietsen, maar een ritmische tik tussen zijn spaken verraadt hem. Ik buig me iets naar voren en zet … Continue reading
Ik sta, op aanraden van de taxicentrale, onder het afdakje te wachten. Het regent heel hard en tegenover mij stopt een auto. De eigenaar verlaat haastig zijn voertuig, zijn jasje boven zijn hoofd getrokken en springt in de auto die … Continue reading
Heel even aarzel ik. De wind waait om mijn hoofd. Zo hard dat ik door een harengordijn niet goed meer kan zien waar ik loop. Met één hand houd ik mijn ogen vrij en neem voorzichtige stappen. Dan ben ik … Continue reading
De straatjes in dit spierwitte dorpje zijn stil. Er wappert een eenzame theedoek aan een lijn. Een vale hond tilt zijn hoofd even op als we de scooter tegen de muur plaatsen. Het is een witte muur, zoals alles om … Continue reading
