Het is zo koud dat slenteren niet verstandig is. Maar deze weg wil ik rustig lopen. Mijn gedachten ordenen. Voordat ik straks weer in de huidige tijd ben. Het verleden was even tastbaar en heeft me zo verrast dat ik … Continue reading
Mijn mond is droog. Nog erger. Mijn tong zit aan mijn gehemelte geplakt. Zou iemand het zien dat mijn knieën een eigen leven leiden? Dat ze trillen. Net als mijn handen en straks natuurlijk ook mijn stem? Het podium ziet … Continue reading
Dag cursor. Knipper maar. Doe dat maar. Ik staar en kijk naar je. Borrelt er iets op? Nee. Het blijft rumoerig, de woorden blijven weg, ze zweven door mijn hoofd, tuimelen door elkaar. Het worden geen zinnen die ertoe doen. … Continue reading
Ik zie ons. Weerspiegeld in de ruit. Vrouwen die lachen en praten. Die hun verontwaardiging op tafel gooien. Hun verdriet voorzichtig delen. De vreugde omarmen van goed nieuws. We wonen verspreid door het land. Zijn soms maanden van elkaar verwijderd. … Continue reading
“Ben je in de war?” denk ik te verstaan. Ik ben even stil. Ben ik in de war? Ik vind het een intrigerende vraag. Een vraag die bij mij weer vele vragen oproept. En die er dus voor zorgt dat … Continue reading
Hij loopt naar het water. Als het zijn voetjes raakt, springt hij achteruit. Zijn lach hoor je nog net boven de brekende golven uit. Hij strekt zijn armen boven zijn hoofd, zijn benen staan uit elkaar. En dan staat hij … Continue reading
Zij droogt. Ik was. “Dus dit deed jij vroeger altijd thuis. Afwassen.” Het is geen vraag, ze weet het antwoord. “Wat erg voor je”, zucht ze en ze staart naar de borden en kopjes die op haar wachten. Tergend langzaam … Continue reading
“Er gebeurt zoveel”, zucht ze, haar handen rusten in haar schoot. De zon schijnt door het raam naar binnen. Een raam vol handafdrukken en vette vingertjes. “Heb jij nog ruimte in je hoofd?” vraagt ze na een korte stilte. Ik … Continue reading
Witte leggings. Die mag je niet dragen. Evenals jurkjes van King Louie en uggs. Je haar moet niet te lang en zeker niet te kort zijn. Natuurlijk ga je niet naar een vakantiehuisje en je kijkt niet naar programma’s waar … Continue reading
De man staat bij het raam en kijkt naar buiten. Zachtjes klop ik op de deur, maar toch schrikt hij van het geluid. Verward kijkt hij me aan. “Ja?” vraagt hij. “Dag meneer”, zeg ik. “Wij hebben een afspraak.” De … Continue reading
