Keurig
Ik houd me in. Zo enorm. Mijn armen krampachtig langs mijn zij. Mijn voeten naast elkaar. Stil sta ik daar. Keurig, is het woord dat in me opkomt. Om me heen lijkt iedereen daar overigens geen moeite mee te hebben. … Continue reading
Ik houd me in. Zo enorm. Mijn armen krampachtig langs mijn zij. Mijn voeten naast elkaar. Stil sta ik daar. Keurig, is het woord dat in me opkomt. Om me heen lijkt iedereen daar overigens geen moeite mee te hebben. … Continue reading
Het raam staat open en ik kan over de daken kijken. De douche heeft zo’n zachte straal dat de shampoo met moeite uit mijn haar spoelt. Het water is warm, verwarmd door de zon. Grote watertanken staan op de daken … Continue reading
“Waar is je tas?” vraagt ze. Het blijft stil. Haar stem klinkt iets hoger: “Waar is je tas!!!?” Een aarzelende jongensstem: “Welke tas mama…” “Die tas vol met kleren, die ik je net vroeg te dragen!!!” Haar stem is nu … Continue reading
Dit is mijn honderdste blog. Tenminste, hier en leesbaar. Want ik schreef ze al. Op stukjes papier. In kantlijnen. Met pen in een boek of met een vinger ingetikt op het scherm van mijn telefoon. Ik wist eigenlijk niet dat … Continue reading
Ze loopt hard. Niet rennend, maar best hard. Het parasolletje op de kinderwagen zwiept van links naar rechts. Ze stopt even, kijkt geërgerd naar boven en buigt het stukje roze textiel net zo lang tot het schaduw geeft. Haar ongeduld … Continue reading
Als je in woorden leeft. Dan lees je het pak hagelslag bij het ontbijt. Dan maak je zinnen van losse woorden op bushokjes. Dan zie je ineens peace geschreven op een verkeersbord. Of het gekraste ‘Ik nog meer van jou’ … Continue reading
Ik sta helemaal stil. “Mag ik meedoen mam?” vraagt zij. Ik vind het goed. Samen doen we de zonnegroet. Zij ademt diep in. Heel diep. Houdt haar ogen gesloten en voert de groet prachtig uit. Na drie keer staan we … Continue reading
Koffie met twee koekjes. Ik denk het even niet goed te zien, maar het zijn er echt twee. De barman zet het voor de oudere man neer, praat even met hem, en loopt dan weer het café in. Vrijwel tegelijkertijd … Continue reading
Plots voel ik geen grond meer onder mijn voeten. Een stevige grip om mijn arm trekt me in een ruk overeind. Geschrokken kijk ik in de ogen van de man die me omhoog trok. Hij schudt zijn hoofd. “Je droomt”, … Continue reading
Sla rechtsaf en naar boven. Vlak na een prachtig tegelplateau, overigens al ergens in de 18e eeuw gemaakt – en vergeet niet links te kijken naar het prachtige uitzicht – sla je rechtsaf. Rijd dan door tot de weg een … Continue reading