Hoe oud zou ze zijn? Halverwege 80, schat ik. Nora Roberts leest ze. Een pagina en dan kijkt ze om zich heen. Ietwat over haar brilletje. Ze draagt zwart-wit. Een geruite jurk, gouden instappers en huidkleurige kniekousen. Ze blaast lucht … Continue reading
“Pardon?” De man kijkt me vragend aan. Een bosje bloemen in zijn hand, fietssleutel bijna in zijn slot stekend. “Oh”, mompel ik, ineens zijn ‘Pardon’ begrijpend, “ik dacht dat ik het in mijn hoofd zei. Maar blijkbaar was het hardop.” … Continue reading
Op de plek waar net een verliefd stel lag te zoenen, liggen ineens twee witte mensen. Spierwitte mensen. Van factor 50 en ook omdat ze Brits zijn, denk ik. Ze zoenen allerminst. Ik kijk rond. Waar zijn ze? De grote … Continue reading
Dichter op elkaar kunnen we niet zitten, maar het meisje van het café is onverbiddelijk. We moeten echt achter de lijn zitten, anders krijgt ze trammelant met de gemeente. Dus zitten we keurig op een rij. Op tafel staan drie … Continue reading
Ik kan even niet praten, want ik vertrouw mijn stem niet. Dus knik ik ja en we slaan rechtsaf. Ze is wat stil, moppert op mijn route die volgens haar vreselijk om is. Ze heeft zo gelijk, we fietsen zigzaggend … Continue reading
Iedere keer als ik denk: nu ga ik. Is de douche alweer bezet. Om me heen zie ik vrouwen die gehuld in badlakens een sigaret roken, zich bij een streepje licht opmaken, luidruchtig hun haar föhnen en er ligt er … Continue reading
Ze staart. Ik krijg er bijna de slappe lach van. De man voelt het nu ook. Je ziet dat hij probeert om zichzelf een houding te geven, je hoort hem bijna denken: ‘Kijkt ze nu echt…deze keurige dame op leeftijd?’ … Continue reading
De merel zingt uit volle borst. Uit zijn volle borst begrijp ik sinds kort, want het zijn de mannetjes onder je raam die zo hard en luid van zich laten horen terwijl hun vrouwtjes geduldig op de eieren zitten. Goed. … Continue reading
De stoel zit goed. De tafel staat precies zoals ik het wil. Het toetsenbord ligt recht onder mijn vingers. Kortom, ik lijk volledig klaar te zijn voor de aankomende dag. En dat is bijtijds. Want het is vier uur in … Continue reading
Haast is hier niet handig. De jongen neemt zijn tijd. Veel tijd. Met uiterste precisie trekt hij twee handschoenen aan. Als deze perfect aansluiten, lijkt hij tevreden en pakt het mes. Rustig kijkt hij naar wat voor hem ligt. Ik … Continue reading
